Kochając marzy się o przyszłości - Stefan Żeromski
 

  

BIOGRAFIA PATRONA 0_1336315677.jpg

 

   Stefan Żeromski urodził się 14 października 1864 r. we wsi Strawczyn (woj. kieleckie) w zubożałej rodzinie szlacheckiej herbu Jelita. Wychował się w Ciekotach w Górach Świętokrzyskich. Nauki elementarne pobierał w szkole wiejskiej w Psarach. W 1874 roku rozpoczął naukę w Męskim Gimnazjum Rządowym w Kielcach. Z tego okresu pochodzą jego pierwsze próby literackie. Zadebiutował w 1882 r. na łamach „Tygodnika Mód i Powieści” przekładem wiesza Lermontowa i w „Przyjacielu Dzieci” wierszem „Piosenka rolnika”. Trudności finansowe i początki gruźlicy spowodowały, że gimnazjum ukończył w 1886 roku bez uzyskania matury.
   W tym samym roku rozpoczął studia w Instytucie Weterynarii w Warszawie (uczelnia nie wymagała matury). Tutaj zetknął się z ruchem socjalistycznym, brał udział w pracach tajnych organizacji, w tym w Związku Młodzieży Polskiej. Z braku środków materialnych zmuszony był  w 1889 roku zarzucić studia i zaczął pracować jako guwerner w domach ziemiańskich m.in. w Łysowie oraz Nałęczowie. Od 1889 jego utwory ukazywały się na łamach Tygodnika Powszechnego. W 1892 roku przebywał krótko w Zurychu, Wiedniu, Pradze i Krakowie. Jesienią tego roku ożenił się z Oktawią z Radziwiłłowiczów Rodkiewiczową, którą poznał w Nałęczowie. W tym samym roku wyjechał z żoną do Szwajcarii, gdzie pracował jako bibliotekarz w Muzeum Narodowym Polskim w Raperswilu. W latach 1895 i 1898 ukazały się zbiory opowiadań Żeromskiego. Po powrocie do kraju w 1897 roku  pracował jako pomocnik bibliotekarza w Bibliotece Ordynacji Zamojskiej w Warszawie. W tym samym roku ukazały się Syzyfowe prace, a dwa lata później - Ludzie bezdomni. Sukces wydawniczy powieści Popioły, która wyszła w 1904 roku pozwolił przenieść się rodzinie Żeromskiego do Zakopanego. Dopiero  teraz mógł poświęcić się pracy pisarskiej.

   Od 1905 roku działał w organizacjach demokratycznych i socjalistycznych. Był inicjatorem założenia Uniwersytetu Ludowego, organizował kursy dokształcające dla uczniów szkoły rzemieślniczej. W 1909 roku wyjechał z rodziną do Paryża. Po trzech latach wrócił do kraju i osiedlił się w Zakopanem. W 1913 założył nową rodzinę z malarką Anną Zawadzką. Z tego związku urodziła się córka Monika. Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się do Legionów Polskich, jednak nigdy nie brał udziału w walkach.

   W wolnej Polsce Żeromski zamieszkał w Warszawie, gdzie brał znaczący udział w życiu literackim. Uczestniczył również w akcji propagandowej na Powiślu celem przyłączenia tych terenów do Polski, między innymi w Iławie, Suszu, Prabutach, Kwidzynie, Sztumie, Grudziądzu i wielu innych miejscowościach Warmii, Mazur i powiatów nadwiślańskich.

   W latach dwudziestych osiedlił się w Konstancinie-Jeziorniej pod Warszawą w willi Świt, a później mieszkał na Zamku Królewskim w Warszawie.

   W 1922 roku ukazała się powieść Wiatr od morza, za którą otrzymał państwową nagrodę literacką, a w 1924 roku powieść Przedwiośnie. Żeromski zmarł na serce i został pochowany na  cmentarzu ewangelicko -reformowanym w Warszawie.

   Mówiono o Żeromskim, że budził miłość i nienawiść, ale nigdy obojętność. Zyskał sobie miano "cor cordium", czyli "serce serc".

   

Kwiecień 2018
Pn Wt Sr Cz Pi So Nd
1
2345678
9101112131415
16171819202122
23242526272829
30
247631
Szkoła Podstawowa im. St. Żeromskiego w Trumiejach
Copyright © 2010