Kochając marzy się o przyszłości - Stefan Żeromski
 

  

BIOGRAFIA PATRONA 0_1336315677.jpg

 

   Stefan Żeromski urodził się 14 października 1864 r. we wsi Strawczyn (woj. kieleckie) w zubożałej rodzinie szlacheckiej herbu Jelita. Wychował się w Ciekotach w Górach Świętokrzyskich. Nauki elementarne pobierał w szkole wiejskiej w Psarach. W 1874 roku rozpoczął naukę w Męskim Gimnazjum Rządowym w Kielcach. Z tego okresu pochodzą jego pierwsze próby literackie. Zadebiutował w 1882 r. na łamach „Tygodnika Mód i Powieści” przekładem wiesza Lermontowa i w „Przyjacielu Dzieci” wierszem „Piosenka rolnika”. Trudności finansowe i początki gruźlicy spowodowały, że gimnazjum ukończył w 1886 roku bez uzyskania matury.
   W tym samym roku rozpoczął studia w Instytucie Weterynarii w Warszawie (uczelnia nie wymagała matury). Tutaj zetknął się z ruchem socjalistycznym, brał udział w pracach tajnych organizacji, w tym w Związku Młodzieży Polskiej. Z braku środków materialnych zmuszony był  w 1889 roku zarzucić studia i zaczął pracować jako guwerner w domach ziemiańskich m.in. w Łysowie oraz Nałęczowie. Od 1889 jego utwory ukazywały się na łamach Tygodnika Powszechnego. W 1892 roku przebywał krótko w Zurychu, Wiedniu, Pradze i Krakowie. Jesienią tego roku ożenił się z Oktawią z Radziwiłłowiczów Rodkiewiczową, którą poznał w Nałęczowie. W tym samym roku wyjechał z żoną do Szwajcarii, gdzie pracował jako bibliotekarz w Muzeum Narodowym Polskim w Raperswilu. W latach 1895 i 1898 ukazały się zbiory opowiadań Żeromskiego. Po powrocie do kraju w 1897 roku  pracował jako pomocnik bibliotekarza w Bibliotece Ordynacji Zamojskiej w Warszawie. W tym samym roku ukazały się Syzyfowe prace, a dwa lata później - Ludzie bezdomni. Sukces wydawniczy powieści Popioły, która wyszła w 1904 roku pozwolił przenieść się rodzinie Żeromskiego do Zakopanego. Dopiero  teraz mógł poświęcić się pracy pisarskiej.

   Od 1905 roku działał w organizacjach demokratycznych i socjalistycznych. Był inicjatorem założenia Uniwersytetu Ludowego, organizował kursy dokształcające dla uczniów szkoły rzemieślniczej. W 1909 roku wyjechał z rodziną do Paryża. Po trzech latach wrócił do kraju i osiedlił się w Zakopanem. W 1913 założył nową rodzinę z malarką Anną Zawadzką. Z tego związku urodziła się córka Monika. Po wybuchu I wojny światowej zgłosił się do Legionów Polskich, jednak nigdy nie brał udziału w walkach.

   W wolnej Polsce Żeromski zamieszkał w Warszawie, gdzie brał znaczący udział w życiu literackim. Uczestniczył również w akcji propagandowej na Powiślu celem przyłączenia tych terenów do Polski, między innymi w Iławie, Suszu, Prabutach, Kwidzynie, Sztumie, Grudziądzu i wielu innych miejscowościach Warmii, Mazur i powiatów nadwiślańskich.

   W latach dwudziestych osiedlił się w Konstancinie-Jeziorniej pod Warszawą w willi Świt, a później mieszkał na Zamku Królewskim w Warszawie.

   W 1922 roku ukazała się powieść Wiatr od morza, za którą otrzymał państwową nagrodę literacką, a w 1924 roku powieść Przedwiośnie. Żeromski zmarł na serce i został pochowany na  cmentarzu ewangelicko -reformowanym w Warszawie.

   Mówiono o Żeromskim, że budził miłość i nienawiść, ale nigdy obojętność. Zyskał sobie miano "cor cordium", czyli "serce serc".

   

Wrzesień 2018
Pn Wt Sr Cz Pi So Nd
12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
270139
Szkoła Podstawowa im. St. Żeromskiego w Trumiejach
Copyright © 2010